سخنان نادر شاه افشار
میدان جنگ میتواند میدان دوستی نیز باشد ، اگر نیرو های دو طرف میدان به حقوق خود اکتفا کنند
* سکوت شمشیری بوده است که من همیشه از آن بهره برده ام .
* تمامی وجودم را برای میهن بخشیدم ، به این امید که افتخاری ابدی برای کشور کسب کنم .
* اگر جانبازی جوانان ایرانی نباشد ، نیرو ی ده ها نادر هم به جایی نخواهد رسید .
* شاهنامه ی فردوسی خردمند ، راهنمای من در طول زندگی بوده است .
* گاهی سکوتم ، دشمن را فرسنگ ها از مرز خودش نیز به عقب مینشاند .
* باید راهی جست در تاریکی شبهای عصیان زده سرزمینم همیشه به دنبال نوری بودم نوری برای رهایی سرزمینم از چنگال اجنبیان ، چه بلای دهشتناکی است که ببینی همه جان و مال و ناموست در اختیار اجنبی قرار گرفته و دستانت بسته است نمی توانی کاری کنی اما همه وجودت برای رهایی در تکاپوست تو می توانی این تنها نیروی است که از اعماق و جودت فریاد می زند تو می توانی جراحت ها را التیام بخشی و اینگونه بود که پا بر رکاب اسب نهادم به امید سرفرازی ملتی بزرگ
* از دشمن بزرگ نباید ترسید اما باید از صوفی منشی جوانان واهمه داشت . جوانی که از آرمانهای بزرگ فاصله گرفت نه تنها کمک جامعه نیست بلکه باری به دوش هموطنانش است .
* خردمندان و دانشمندان سرزمینم ، آزادی اراضی کشور با سپاه من و تربیت نسلهای آینده با شما ، اگر سخن شما مردم را آگاهی بخشد دیگر نیازی به شمشیر نادرها نخواهد بود .
* هر سربازی که بر زمین می افتد و روح اش به آسمان پر می کشد نادر می میرد و به گور سیاه می رود نادر به آسمان نمی رود نادر آسمان را برای سربازانش می خواهد و خود بدبختی و سیاهی را ، او همه این فشارها را برای ظهور ایران بزرگ به جان می خرد پیشرفت و اقتدار ایران تنها عاملی است که فریاد حمله را از گلوی غمگینم بدر می آورد و مرا بی مهابا به قلب سپاه دشمن می راند